maandag 15 januari 2018

Over zichtbaarheid


Om de zichtbaarheid van de trein te vergroten moet deze in Nederland voorzien zijn van een groot wit vlak.


(hierboven de bij vorig bericht vergeten beige-blauwe 151)

Deze 111 is een voorbeeld van het Duitse experimenteren met witte lijnen om de zichtbaarheid te verbeteren.



De precieze omvang van het Nederlandse witte vlak staat ergens in de regeltjes die ILT heeft verzonnen, hierin ook de ingangsdatum van deze verplichting.



De serieuze modelspoorder kan geen moderne locomotieven op een Nederlandse spoorbaan inzetten die niet aan die regeltjes voldoen!


(De 120 is zonder witte strepen vrijwel onzichtbaar....)

Dat was een dilemma toen ik op zoek was naar een bouwserie 189, de Duitse variant heeft een smallere streep en de Nederlandse versie heeft echt een groot wit vlak.



Uiteraard maakt het uit, de verkeersdeelnemer bij de spoorwegovergang



ziet een trein met zo'n wit vlak toch veel beter aankomen.



Ook indien het gaat om een vrolijk



groen gespoten reclamelocomotief!



Als ik de SBB Vectron kritisch bekijk dan vermoed ik dat dit exemplaar



met deze print nooit toestemming gaat krijgen om in Nederland te rijden.



De Siemens fabriekslocomotief heeft gelukkig wel een groter wit oppervlak,



 en zou wat betreft witte vlakken vast zo toegelaten worden.



Hachelijk?

zaterdag 13 januari 2018

Nieuwjaarsrace Souterrain


Het nieuwe jaar is weer begonnen, er moet weer geracet worden!



Vrijdagavond was Michel als gastrijder aanwezig, jullie kennen hem vast beter onder zijn artiestennaam Finger 2.



Michel behoorde in een ver, heel ver verleden tot de DARC, de Donderdag Avond Race Club, waarvan de raceverhalen belanden op het onovertroffen Racebaanweblogdinges.



Maar dat is lang geleden!



Marc had de Slot-it McLarens opnieuw aangepakt voor de 2018 Souterrain cup, minder lood in de neus voor een betere gewichtsverdeling.



Ook deze keer was er nauwelijks fatsoenlijk met deze McLarens te racen, ze zijn te licht en rijden te nerveus.



De NSR Porsches mochten op de baan voor een 3 minuten race met inzetten,



de auto's blijven in hun baan, bestuurders en regelaars draaien door.



De eerste race was gewonnen door Marc,



de tweede werd een gelijkspel tussen Marc en Frank!



Timon bleek zijn ronderecord nog verbeterd te hebben en ook Michel liet zien



een zeer ervaren slotracer te zijn die een volgende keer zeker mee zal doen voor de overwinning!



Voor de liefhebbers heb ik een filmpje....


Hachelijk?

donderdag 11 januari 2018

Mooi beige-blauw is niet lelijk?


Mijn broer Rob, die hier trouwens niet genoemd wil worden, liet zich onlangs kritisch uit over de mooie verzameling beige-blauwe eenheidslocomotieven van neef Erik.



Ze lijken toch wel behoorlijk op elkaar, zo zei Rob.



Natuurlijk hebben de 4 typen eenheidslocomotieven wel iets weg van elkaar, anders hadden ze vast anders geheten, maar op elkaar lijken? De kleur beige-blauw werd gebruikt van 1974 tot 1987.


1 De 110 is de sneltreinlocomotief. Hiervan heb ik de variant met de vierkante kap in blauw (locomotieven met een topsnelheid hoger dan 120) met de ronde en een met vierkante roosters.



Een beige-blauw model met vierkante kap is er (nog) niet van Marklin.



Het model van de 110 met een strijkbout-neus (bugelfalten) is er onder andere in beige-rood (TEE kleuren), de 114. (Van de beige-blauwe strijkboutneus 110 is een model verkrijgbaar, de 37013, die staat hoog op het wensenlijstje.)




2 De 140 is de goederentreinlocomotief en is technisch bijna identiek (andere tandwielverhouding) aan de 110, in beige-blauw met ronde roosters



en de groene (topsnelheid lager dan 120) variant met vierkante roosters. De 140 was er uitsluitend met vierkante kast. De 110 en 140 met de vierkante kast hebben een raampje in de zijkant van de lok.
(De beige blauwe 140 met vierkante roosters, de 3345, ontbreekt ook in de verzameling)




3 De 141 is de lichter gemotoriseerde en goedkopere variant van de eenheidslok, vooral voor stoptreinen en lichte goederentreinen. De 141 was er in diverse kleuren, met ronde en vierkante (Klatte) roosters.



Op de foto's een lok met enkele en met dubbele lampen. De 141 heeft geen raampjes in de zijkant van de lok).




4 De 150 is de zware goederentreinlocomotief, een groene Roco lok staat regelmatig op de baan.




De verbeterde versies van de eenheidslocomotieven zijn de 111 (verbeterde 110, met 3 raampjes in de zijkant van de lok)



en de 151 (verbeterde versie van de 150).




Laatste beige-blauwe lok in de verzameling is de exotische 184,



met een enkele rij langwerpige roosters, horizontaal liggende lampen en kale dakopbouw ziet deze lok er duidelijk anders uit dan de andere beige blauwe locomotieven in dit bericht.




Volgens mij lijken de verschillende eenheidslocomotieven en hun verbeterde versies dus helemaal niet op elkaar, of denken jullie daar net als Rob toch anders over? Hachelijk! 

zondag 7 januari 2018

Pieter Bon en de Italiaanse


Neef Richard had voor mijn verjaardag weer een Italiaans wagonnetje meegenomen,



de kenner ziet aan de splitpen in de koppeling dat het hier gaat om de bouwdoos versie van dit wagentje.



Neef Erik had een set met 2 Pieter Bon wagonnetjes (Marklin 48542) mee, waarbij Pieter Bon een oliehandel in een dorpje verderop (Zaandam) is die al bestaat sinds 1752.



Pieter Bon beschikte begin jaren '90 nog over 95 wagens, waarvan en 93 verschrot zijn en één exemplaar is belang bij de SHM en één bij de VSM.
(Bron: http://www.zaans-industrieel-erfgoed.nl/index.html?pages_3/met%20stoom%2018%20art%20%2002.html&main_frame)



Het Pieter Bon wagentje uit de VSM set (stoomlok bouwserie 64, Brand en Pieter Bon wagen) heb ik voor de foto opgezocht, in de doos met wagentjes ligt ook nog een 4e Pieter Bon ketelwagen (Marklin 4449).


(Deze wagen verschilt met de witte wagen hierboven vooral met de opschriften op het informatiebord).

Waarmee een aardige sleep Pieter Bon wagentjes gevormd kan worden.



Hachelijk?

zaterdag 30 december 2017

De Siemens Mobility Vectron


Ik was gisteren met mijn zwager Marco naar modelspoorwinkel Grootendorst in Woerden, eigenlijk gingen we naar oliebollenbakker Brokking in IJsselstein die 7e was geworden in de AD oliebollentest, maar even niet opletten en je komt geheel toevallig bij een modelspoorwinkel uit.



Bij Grootendorst stond deze Siemens Vectron diesellocomotief (bouwserie 247), erg fraai om te zien en door zijn Siemens Mobility kleuren (ipv Duitse Bahn) misschien ook geloofwaardig in te zetten op een best wel Nederlandse spoorbaan?



Ik heb de lok laten staan, maar na een nachtje slapen besloten de lok hier bij de lokale treinenhandel te halen.



Het is een (goedkopere) hobbylocomotief, maar bezit wel een MFX decoder en uitgebreide geluidsfuncties.



De recent door Piko uitgebrachte NS 2200 met geluid is enkele tientallen euro's duurder dan deze Marklin lok.



Hachelijk?

vrijdag 29 december 2017

De OBB restauratiewagon


Een leuk onderdeel van een verjaardag is het krijgen van cadeautjes die zien op (model)spoor!



Een paar van deze cadeautjes ga ik hier laten zien op het blog, uiteraard omdat ik er iets (slaapverwekkends) over kan vertellen!



Het eerste cadeau heeft mijn broer Rob, die hier trouwens niet genoemd wil worden, uitgezocht bij meneer Huider te Heerhugowaard.



Het is een Eurofima (Europäischen Gesellschaft zur Finanzierung von Eisenbahnmaterial) restauratiewagon. In de jaren 70 is voor de Duitse, Oostenrijkse, Zwitserse, Belgische, Italiaanse en Franse spoorwegen een standaard rijtuig ontwikkeld voor zowel 1e als 2e klasse dat in zeer grote aantallen gebouwd is, de zogenaamde Eurofima rijtuigen.



Deze moderne rijtuigen waren geschikt voor 160 km/h, na verbeteringen voor 200 km/h. Na verloop van tijd zijn er ook Eurofima ligrijtuigen en restauratierijtuigen gebouwd. Als jeugdige F103 was ik al driftig op zoek naar de oranje Marklin Oostenrijkse Eurofima rijtuigen, vooral de 2e klasse rijtuigen waren moeilijk te vinden.



Zoals op de foto's te zien is had ik een sleep van 5 rijtuigen verzameld. Na de oranje kleurstelling zijn de Oostenrijkse spoorwegen voor sneltreinen overgegaan op antraciet/rood, ook wel Valousek - design genoemd.



Het restauratierijtuig is in deze Valousek kleuren. Inmiddels heeft de OBB de kleuren van het snelverkeer weer gewijzigd in New Design, met z'n opvallende oranje daken.



Naast het New Design rijden in Oostenrijk nu ook de zogenaamde Railjet sneltreinen, die met 230 km/h een iets langzamer (en goedkoper) alternatief voor de Duitse ICE treinstellen vormen.



Natuurlijk kan het restauratierijtuig probleemloos tussen de oranje Eurofima's ingezet worden, maar het lijkt me wel heel leuk om 2 tweede klasse rijtuigen en een eerste klasse rijtuig te scoren om dan een mooie Valousek-design intercity op de spoortafel te hebben staan.



Hachelijk?